30 Mart 2010 Salı

Ben Bugün





Nasılım bilmiyorum...

Çıkmak istiyorum. Sonra yürümek. Yürümek dermansız kalana kadar. Sonra sıcacık bir cafe ve sıcak çikolata yorulduğum yerde...

Sonra kafamda ki herşey ama herşey ben yürürken dökülmeli, kaybolmalı...

Kalabalığın içinde yalnız olmak en kötüsü, her kafadan bir ses çıkarken yalnız olmak en kötüsü, herkes istediklerini sıralarken yalnız olmak en kötüsü, hiç kimse sen de bişey ister misin diye sormadığında yalnız olmak en kötüsü......

Yalnızlık bazen güzel bazen kötü ama benim yalnızlığım en kötüsü...

Ben bugün öyle bir ruh halindeyim ki ne konuşmak istiyorum ne gülmek ne de somurtmak hiç ama hiç bir şey istemiyorum....

Sadece ve sadece gerçekten yalnız kalmak ve sadece yürümek...

Benim dünyamda olan biri için bu iki şey bile ulaşılamaz....

Kızımla ilgili kaygılarım, oğlum ile ilgili endişelerim, eşim ile ilgili korkularım hiçbirini bugün yanıma almadım.

Ben bugün çok yalnızım ve böylede devam edecek....

2 yorum:

Unknown dedi ki...

alsak başımızı gitsek olmaz mı?

Hasret ve Saz Arkadaşları dedi ki...

Hem de süper olur